Βιβλίο, Το χνάρι που δεν έσβησε, Νοέλ Μπάξερ - Dioptra.gr
Κλείσιμο ειδοποίησης για τα cookies
Τα cookies είναι απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία του www.dioptra.gr. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας αποδέχεστε τη χρήση cookies. Διαβάστε περισσότερα
2103300774
0
Το χνάρι που δεν έσβησε
Συγγραφέας:
7 Αξιολογήσεις Πες μας την γνώμη σου
Ένα πληθωρικό πολυπρόσωπο µυθιστόρηµα, γραµµένο µε ψυχή και µε την ιδιαίτερη χαρακτηριστική γραφή της Νοέλ Μπάξερ που, για µία ακόµη φορά, µπλέκοντας έξοχα τη µυθιστορία µε την ελληνική ιστορία, ανιχνεύει τις µύχιες πτυχές της ανθρώπινης φύσης.
-10%
Τιμή βιβλίου
από
17.70€
15.93€
Δωρεάν Μεταφορικά
Άμεσα διαθέσιμο!
Τιμή e-book
11.99 €
Προστασία DRM:
Ναι
ebook Format:
ePub
Συμβατότητα:
iOS, Android, Windows
Δείτε οδηγίες εγκατάστασης των ebooks
ISBN:
978-960-605-025-1
Συγγραφέας:
Έκδοση:
1η
Ημερομηνία έκδοσης:
13/04/2016
Αριθμός σελίδων:
656
Format:
Paperback
Μέγεθος:
140 x 205
Χώρα προέλευσης:
Ελλάδα
Στην Πόλη που Κύλησε στη Θάλασσα, στο παλιό αρχοντικό µε το µεγάλο πεύκο που έκρυψε αναστεναγµούς, µυστικά, προδοσίες και λάθος έρωτες, µια γυναίκα φορώντας παλιά νυφικά στριφογυρίζει σαν τους δερβίσηδες σε έναν χορό που ενώνει τους χρόνους. Ένα µαργαριτάρι θα κυλήσει ανάµεσα στο στήθος δύο γυναικών από διαφορετικές γενιές, µαρτυρώντας πως τα ανθρώπινα λάθη, όπως τα πάθη, δυστυχώς επαναλαµβάνονται.
Η µαύρη πέτρα που έριξε στη θάλασσα ένας άντρας φορτωµένος µε όνειρο βαρύ κατέληξε στον βυθό που δεν ξέπλυνε ούτε ξεθώριασε ούτε έσβησε τις µνήµες και τις αδικίες µιας χώρας η οποία βάδισε σπαρταρώντας από τον Μεταξά ως τη Χούντα. Σε αυτή την Ελλάδα περιφέρεται µια κοπέλα σέρνοντας τη βαλίτσα της γεµάτη αγιογραφίες της Παναγίας, κι ένας αριστερός νέος, ανίδεος τι τον περιµένει, µπαίνει σώγαµπρος στο σπίτι χουντικών, παλιών βασιλοφρόνων.
Επί δεκαεπτά χρόνια, ένα αντρικό πανωφόρι περίµενε υποµονετικά σε ένα παλιό υπόγειο το γνώριµο σώµα, αυτόν που θα πατήσει το χνάρι που δεν έσβησε. Ένα αγόρι, το 1990 πια, στον δρόµο προς την άνδρωση.
Ένα πληθωρικό πολυπρόσωπο µυθιστόρηµα, γραµµένο µε ψυχή και µε την ιδιαίτερη χαρακτηριστική γραφή της Νοέλ Μπάξερ που, για µία ακόµη φορά, µπλέκοντας έξοχα τη µυθιστορία µε την ελληνική ιστορία, ανιχνεύει τις µύχιες πτυχές της ανθρώπινης φύσης.

Αξιολογήσεις

Γράψτε το σχόλιό σας


  • Ο χρήστης Γιάννης Ζαραμπούκας στις 2017-03-27 22:41:43 έγραψε:
    Με την άκρατη λυρική και περιγραφική γραφή της, γραφή που κυλά δροσερά και ταξιδιάρικα, γραφή ζωντανή που εμφυσά πνοή σε κάθε συλλαβή, λέξη και πρόταση δημιουργώντας αληθοφανή πρόσωπα-ήρωες, εικόνες έντονες γεμάτες χρώμα και μυρουδιές, αλλά κι αμέτρητα συναισθήματα που σκαλίζουν βαθιά τον ψυχικό κορμό κάθε αναγνώστη, η συγγραφέας πλάθει μία άκρως ενδιαφέρουσα και πολυπρόσωπη ιστορία που κινείται παράλληλα με την ελληνική ιστορία από τα χρόνια της Κατοχής, του Εμφυλίου και της Χούντας , στα χρόνια του ΠΑΣΟΚ την δεκαετία του ογδόντα.Με τρεις κυρίαρχες αφηγηματικές φωνές να επιβάλλονται στην πολυπροσωπία του μυθιστορήματος, ο αναγνώστης παρακολουθεί την πορεία ζωής της Υπατίας, του Μίμη ή Σπάρτακου, καθώς και του Άγη. Από τις ανηφοριές του στρογγυλού βουνού, στο Μάντσεστερ της Αγγλίας μέχρι και την πόλη που ακούμπησε τη θάλασσα, ο αναγνώστης γίνεται άμεσος αποδέκτης κάθε στιγμής που έρχεται να χαράξει με την παρουσία της τις ζωές των ηρώων, άλλοτε να τις φωτίσει, κι άλλοτε να τις ρίξει στο σκοτάδι, μα σίγουρα να τις εξελίξει.Κι έτσι λοιπόν, η ζωή προχωρά.Συνοδοιπόρος της σε αυτό το ταξίδι το παρελθόν.Οι ήρωες της συγγραφέως δειλοί κι ίσως αδύναμοι να απαγκιστρωθούν απ’ τις μνήμες γεγονότων, συναισθημάτων και ενεργειών, που συνέδραμαν καταλυτικά στην διαμόρφωση της πορείας που έλαβε η ζωή τους, συνεχίζουν να περπατούν σε μονοπάτια δύσβατα με πέλματα ψυχής γυμνά, γεμίζοντας κι άλλες πληγές...Συνεχίζουν να περπατούν σε μονοπάτια πλημμυρισμένα από σκιές κι ερινύες, που χτυπούν καθημερινά την πόρτα της συνείδησης τους και με το ασήκωτο κι αλησμόνητο φορτίο τους βαραίνουν διαρκώς τους ώμους τους.Ώσπου ένα μοιραίο παιχνίδι της τύχης, ένα σκονισμένο παλτό με ένα κουτάκι μαστίχες Χίου κι ένα εισιτήριο κινηματογράφου στην τσέπη έρχεται απ’ το παρελθόν για να ρίξει φως στο σπίτι που το ‘χουν τυλίξει ασφυκτικά οι σκιές, το σπίτι με τις θλιμμένες πέτρινες γυναίκες και το τεράστιο πεύκο.Η συγγραφέας καταφέρνει με μεγάλη επιδεξιότητα να κεντήσει σε ένα εντυπωσιακό υφαντό ιστορικά γεγονότα, ανθρώπινα πάθη κι αδυναμίες, μπόλικη πίκρα και αμέτρητα στοιχεία μαγικού ρεαλισμού, δημιουργώντας μία μεθυστικά ονειρική ατμόσφαιρα που παρασύρει τον αναγνώστη σε ένα παραμυθένιο ταξίδι ανάγνωσης.Από τις τρεις Λένες, το λευκό κουνέλι, σε μια νεοδιόριστη δασκάλα με μια βαλίτσα γεμάτη θλιμμένες Παναγίες και στο αγγελοκόριτσο με τα πότε θαλασσιά, ποτέ μενεξεδί και ποτέ γκρίζα μάτια.Ένα πληθωρικό ταξίδι στο χωροχρόνο και στα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ένα ταξίδι που προμηνύει μία μοναδική αναγνωστική εμπειρία και πυροδοτεί την σκέψη και τον προβληματισμό του αναγνώστη, προσφέροντας του παράλληλα το εισιτήριο για μια ενδοσκοπική διαδρομή με στόχο την ψηλάφηση των εσωτερικών τοιχωμάτων της ύπαρξης του.Ένα αναγνωστικό ταξίδι που γράφτηκε ανεξίτηλα στην μνήμη μου γιατί με μάγεψε, με συνάρπασε και με ταξίδεψε με τρόπο παραμυθένιο σε μια σκληρή εποχή, σε μια πονεμένη Ελλάδα γεμάτη ανοιχτές πληγές.ΠΗΓΗ: Vivlia4U (https://www.facebook.com/vivlia4U/photos/a.1400157400290640.1073741828.1400073283632385/1643994082573636/?type=3)
  • Ο χρήστης Λία Καζαντζή στις 2016-11-23 22:34:14 έγραψε:
    Συγχαρητήρια Νοέλ! Ένα ακόμα καταπληκτικό δημιούργημα «ΤΟ ΧΝΑΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΒΗΣΕ»! Συγχαρητήρια για την σύληψη της ιδέας, την ξεχωριστή πλοκή του βιβλίου, την συνοχή της ιστορίας. Νοέλ, με όλα τα βιβλία σου, αλλά και πιο ειδικά με το «ΤΟ ΧΝΑΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΒΗΣΕ», απολαμβάνω την μοναδικότητα της ιστορίας. Δεν μιμήσε κανέναν άλλο δημιουργό, τα μυθιστορήματά σου έχουν ποιότητα και ουσία. «ΤΟ ΧΝΑΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΒΗΣΕ» κερδίζει τον αναγνώστη από την πρώτη στιγμή και «ρουφάει» στη κυριολεξία τις σελίδες για να μάθει γρήγορα την συνέχεια της ιστορίας. Τον αναγνώστη τον συνεπαίρνουν οι απρόβλεπτες εξελίξεις. Ούτε μπορούσα να φανταστώ, όταν ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το μυθιστόρημα τι θα σήμαινε «Το χνάρι που δεν έσβησε»... Κεφάλαιο «Ο Άγης και το πανωφόρι του πατέρα του».. απίστευτη μεν, μοναδική δε η φαντασία σου και τόσο έντονα συναισθήματα όταν ο γιος βρήκε και φόρεσε το παλτό του πατέρα του «...ο πατέρας μου είχε ένα χνάρι..» και άρχισε να ξετυλίγει το νήμα της ζωής και θανάτου του πατέρου του.. Και με μεγάλη λύπη, γιατί τελειώνει η καταπληκτική ιστορία σου, φθάνουμε στο τέλος «όταν το πανωφόρι του δεν θα σου κάνει...». Απρόβλεπτο τέλος!!!Χαίρομαι πολύ για σένα Νοέλ, που είσαι τόσο ξεχωριστή συγγραφέας, χαίρομαι όμως και γι΄εμάς που κέρδισε η Ελληνική Λογοτεχνία την ΝΟΕΛ Μπάξερ! Μία Ελληνίδα, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη πανέμορφη Καβάλα.Εύχομαι πολύ σύντομα ν΄απολαύσουμε νέο δημιούργημα σου.
  • Ο χρήστης Σονια Φωτιαδου στις 2016-09-14 21:54:33 έγραψε:
    Το Χνάρι το διάβασα σε δύο νύχτες!! Καθηλωτικο! Δεν μπορούσα να σταματήσω το διάβασμα!! Συγχαρητήρια, αναμένουμε το επόμενο σας μυθιστόρημα!!
  • Ο χρήστης Λίλλυ Σπαντιδάκη στις 2016-07-28 21:53:27 έγραψε:
    Το θυμάμαι αυτό το βιβλίο. Σε μια συνάντηση στο κέντρο της Αθήνας, αργά, μου είχε μιλήσει για το πανωφόρι. Το φόρεσα μαζί με τον Άγη, έβαλα τα χέρια μου στις τσέπες και βρήκα τις μαστίχες και το εισιτήριο. Αυτό. Ήταν υπέρ αρκετό για να περιμένω την ιστορία τους, να μάθω τη συνέχεια, να γνωρίσω τους ήρωες. Αυτή τη φορά η Νοέλ Μπάξερ επιστρέφει με ένα μυθιστόρημα διαφορετικό. Όπως και στα προηγούμενα βιβλία της, η Ιστορία παίζει το ρόλο της -κάτι στο οποίο θέλω να αναφερθώ πιο κάτω-, οι ήρωες εναλλάσσονται ανά τις εποχές και η γραφή της σιγοψιθυρίζει στο μυαλό σου, σα να την έχεις δίπλα σου, να στα διηγείται.Η τρεις Λένες σώζουν την Υπατία από βέβαιο θάνατο. Την κλέβουν από την κούνια και την πηγαίνουν στο μοναστήρι, στη θεία της. Η θεία γίνεται μάνα και η Υπατία το κορίτσι με τις Παναγίες. Το κορίτσι μεγαλώνει, φεύγει από το Μοναστήρι. Γίνεται δασκάλα. Αντιμετωπίζει για δεύτερη φορά την απόρριψη. Κι έπειτα έρχεται η Λεώνη. Ο άγγελός της. Ένα κορίτσι ορφανό σαν εκείνη. Η Λεώνη κακομαθαίνεται, γίνεται αλαφροΐσκιωτη και οι άντρες δε μπορούν να της αντισταθούν. Μόνο όταν επιλέγει τον Σπάρτακο τα πράγματα αλλάζουν. Και για εκείνη και για τον ίδιο. Η Λεώνη θα χάσει έναν άντρα και θα κερδίσει έναν γιο και μετά από χρόνια, όταν βρει και φορέσει το πανωφόρι του πατέρα του, θα ξαναξεκινήσει το ταξίδι στο παρελθόν.Κι επανέρχομαι στην Ιστορία. Την κρυφή πρωταγωνίστρια. Αυτή που χωρίς λόγια, μόνο με πράξεις καθορίζει τη μοίρα των πρωταγωνιστών. Η Ιστορία δεν είναι φόντο. Είναι ενεργό κομμάτι της ιστορίας της οικογένειας αυτή και οι εξελίξεις της είναι αυτές που οδηγούν στις πράξεις των ηρώων. Η Μπάξερ μπορεί να μην το λέει ξεκάθαρα αλλά η Ιστορία είναι η Μάνα της Υπατίας, της Λεώνης και του Άγη. Είναι η τέταρτη ηρωίδα που έρχεται να φέρει τα πάνω-κάτω. Επηρεάζει, επιβάλλει και επιβάλλεται.Η Νοέλ Μπάξερ φλερτάρει με τον μαγικό ρεαλισμό. Το κάνει και στην «Νύχτα που γύρισε ο χρόνος» και στο «Ακολουθώντας τη γραμμή της θάλασσάς». Τα ψήγματά του σε παραπέμπουν σε αρχέγονες παραδόσεις. Μπορεί να μην έχεις ακούσει τίποτα παρόμοιο ποτέ, μπορεί να εκτίθεσαι πρώτη φορά σε αυτές τις εικόνες, κι όμως γνωρίζεις πηγαία μέσα σου ότι είναι αλήθεια. Δει όσο παράλογο κι αν είναι, δεν μπορείς να το αρνηθείς. Η Νοέλ Μπάξερ έχει αυτό το άγγιγμα της μάγισσας. Είναι τα κείμενά της τα ξόρκια της και η φαντασία σου ο στόχος της. Η φαντασία σε εκείνο το πολύ λεπτό σημείο που συνδέεται με την ψυχή. Κι έτσι το ταξίδι είναι υπερβατικό.Η πολιτική της οικογένειας, με την πολιτική που χρησιμοποιούν οι χαρακτήρες της και την ίδια την πολιτική σκηνή της χώρας Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή, Εμφύλιος, Χούντα. Όλα συμπορεύονται με την οικογένεια της Υπατίας. Ένας πόλεμος μεταξύ της Υπατίας και του πατέρα της, Κατοχή στο σπίτι του Σίλα, Εμφύλιος ξεσπά με τη Λεώνη και τον άντρα της απέναντι στη μάνα της, Χούντα μέχρι την ενηλικίωση του Άγη. Πιστεύω ότι η Νοέλ Μπάξερ τελικά, μάλλον αφήνει μικρούς μικρούς θησαυρούς που ανακαλύπτεις μετά την ανάγνωση, όταν επαναφέρεις στη μνήμη σου την ιστορία.Το «Χνάρι που δεν έσβησε» θα αφήσει το αποτύπωμά του μέσα σου λέξη λέξη. Θα σου μυρίσει θάλασσα και μύρο. Θα σε χορέψει το χορό της Σαλώμης μαζί με τη Λεώνη και θα νιώσεις στους ώμους σου το πανωφόρι του Σπάρτακου. Και κάπου εκεί θα συνειδητοποιήσεις ότι τους ξέρεις όλους, ότι μεγάλωσες μαζί τους κι ότι η Μπάξερ σε πήγε κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι στην ιστορία.
  • Ο χρήστης Ελένη Τσαμαδού στις 2016-05-26 10:22:54 έγραψε:
    ¨Ενα αριστούργημα. Αληθινή λογοτεχνία.
  • Ο χρήστης ΚΙΚΗ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ στις 2016-05-11 10:48:37 έγραψε:
    Το νέο βιβλίο της Νοέλ Μπάξερ είναι κατά τη γνώμη μου, ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα.Προσπάθησα να βρω τρόπο να γράψω μια συνοπτική περίληψη της πλοκής του βιβλίου που να περιλαμβάνει τα σημεία κλειδιά της αφήγησης , αλλά μου φάνηκε εξαιρετικά δύσκολο. Πώς να συμπτύξεις σε λίγες μόνο γραμμές αυτόν τον αφηγηματικό ποταμό;Τρείς διαφορετικές γενιές και η Ελληνική ιστορία που κυλά ανάμεσά τους και τις στιγματίζει. Η κάθε γενιά καθορίζει την νεώτερη και πλάθει χαρακτήρες και αντιδράσεις. (Αλήθεια αυτό δεν είναι η ζωή; )Γεγονότα που σημαδεύουν την ψυχολογία των ηρώων, τις αντιδράσεις τους και τα μονοπάτια που καλούνται να χαράξουν και να περπατήσουν στη ζωή τους. Άνθρωποι που πόνεσαν ηθελημένα ή αθέλητα αλλά και που προκάλεσαν πόνο με κίνητρο ή χωρίς.Μια γυναίκα που μεγάλωσε χωρίς γονείς σε ένα ιδιόμορφο περιβάλλον και ανέπτυξε ένα παράξενο, στριφνό χαρακτήρα που ακόμα και η παθολογική αδυναμία της για ένα παιδί δεν μπόρεσε να τον λειάνει.Ένας άντρας μεγαλωμένος σε αυστηρά συντηρητικό - πολιτικά και ηθικά- περιβάλλον, μπολιασμένος με τον μεγαλοϊδεατισμό μιας βασιλοδεξιάς κουλτούρας, μεθυσμένος από έρωτα διεκδικεί την αγαπημένη του δίδυμου αδελφού του και προκαλεί καταστροφικές αλυσιδωτές αντιδράσεις στη ζωή των άλλων αλλά και στη δική του.Ένα κορίτσι, καρπός παθιασμένου έρωτα αλλά και παθολογικά αρρωστημένης ανατροφής, ένα πλάσμα αγγελοκρουσμένο, γίνεται αντικείμενο ερωτικού πόθου αλλά ταυτόχρονα και «ερωτικός εκτελεστής», μια σύγχρονη Σαλώμη.Ένας άντρας με αριστερές καταβολές και ρίζες, με έντονη προσωπικότητα, πλασμένος επαναστάτης, αστραφτερό μαθηματικό μυαλό με προοπτικές για λαμπρό μέλλον, πέφτει θύμα ενός αδηφάγου έρωτα και ισοπεδώνεται, μετατρέπεται σε ασήμαντο, άβουλο πρόσωπο, υποχείριο συμπλεγματικών ατόμων.Και στην τρίτη γενιά ηρώων, ένα νεαρό παλληκάρι, απόγονος ανθρώπων που κουβαλάνε στους ώμους τους παράξενο και ένοχο παρελθόν, προσπαθεί να βρει τις ρίζες του, να κλείσει την ανοιχτή εκκρεμότητα, να βρει «το χνάρι που δεν έσβησε» του πατέρα που έχασε και δεν πρόλαβε να γνωρίσει. Προσπαθεί να βρει τον εαυτό του και να χτίσει την προσωπικότητά του.Και ανάμεσα σε αυτούς τους βασικούς ήρωες, δεκάδες άλλοι με τις δικές τους προσωπικότητες και ζωές που βάζουν κι αυτοί το λιθαράκι τους να χτιστεί η ιστορία που διαβάζουμε. Δε θα σταθώ περισσότερο στους ήρωες, ούτε θα τους αναλύσω, γιατί θα χρειαζόμουν σελίδες ολόκληρες για να περιγράψω την κάθε μικρή, ακόμα και ανεπαίσθητη προβολή του χαρακτήρα τους στο χαρτί, έτσι όπως έπλεξε το ψυχογράφημά τους η συγγραφέας. Αλλά ακόμα και τα άψυχα, παίζουν το ρόλο τους και το συμβολισμό τους σε αυτό το μαγικό ταξίδι του παραμυθιού και της πραγματικότητας.Ένα στρογγυλό βουνό. Μια πόλη που κύλισε στη θάλασσα. Ένα αρχοντικό σπίτι σα θεατρική σκηνή θωρακισμένη από τις κουίντες ενός πεύκου που έχει προορισμό να κρύβει τη θάλασσα, να κρύβει την αλήθεια, να στερεί την ελευθερία. Μια κουτσουλισμένη πολυθρόνα, θρόνος τύψεων και επιβολής ενός αποτυχημένου «βασιλιά». Αραχνοΰφαντα παλιά νυφικά με τα μαγικά πέπλα της Σαλώμης. Μαργαριταρένια και ψεύτικα κολιέ. Και πάνω από όλα ένα πανωφόρι. Ένα πανωφόρι με ψυχή.Πανταχού παρούσα να διαμορφώνει, να υπογραμμίζει, να καθορίζει, η Ελλάδα με την σημαντική ιστορία της από τον Β Παγκόσμιο πόλεμο και μετά μέχρι την ΜεταπολίτευσηΨυχογράφημα, ιστορικό χρονικό, μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού με μια εξαιρετικής πλοκής ιστορία. Αυτό ένιωσα ότι είναι «Το χνάρι που δεν έσβησε» διαβάζοντάς το.Γραφή που ρέει με γλώσσα άψογα δουλεμένη, χωρίς περιττά στολίδια, αλλά με πληθώρα εικόνων και μαγείας. Άψογη αφηγηματική δομή που κρατάει τον αναγνώστη στην αγκαλιά της μέχρι την τελευταία σελίδα. Ήρωες που δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την πολυπλοκότητά τους , την πολυδιάστατη προσωπικότητά τους αλλά και την μαγική τους αληθοφάνεια. Ομολογώ ότι κάποιοι συγκεκριμένοι ήρωες με συνεπήραν και με έκαναν να νιώσω έντονα συναισθήματα, όμως όλους δύσκολα τους αποχωρίστηκα όταν έκλεισα το βιβλίο.Αλλά εκείνο που πάνω από όλα μου άφησε το μυθιστόρημα, εκτός από την αισθητική αναγνωστική απόλαυση και το ενδιαφέρον για την έκβαση της ιστορίας, είναι το γεγονός πως με προβλημάτισε και αφύπνισε τη σκέψη μου.Ένα μυθιστόρημα που δε σε αφήνει να σταθείς στο πρώτο επίπεδο, αλλά σε παρακινεί να το ψάξεις παραπάνω. Να το «σκαλίσεις» για να ανακαλύψεις και τις πιο καλά κρυμμένες «κρυφές» πτυχές του.Έχω διαβάσει όλα τα έργα της Νοέλ Μπάξερ και την καρδιά μου είχε κλέψει το «Ακολουθώντας τη γραμμή της θάλασσας». Τώρα πλέον αγαπημένο μου έγινε και το τελευταίο της, «Το χνάρι που δεν έσβησε». Το συνιστώ ανεπιφύλακτα και ευχαριστώ τη συγγραφέα για την εμπειρία. Για την fb σελίδα "Βιβλίου Τόπος" - Κική Παπαδάτου - 7/5/2016
  • Ο χρήστης Georgette στις 2016-05-06 10:59:31 έγραψε:
    Το χνάρι που δεν έσβησε!!Πόσα χνάρια άραγε έχουμε αφήσει πίσω όλοι μας που δεν έχουν σβηστεί με το πέρασμα του χρόνου αλλά μας κυνηγούν αυτά θυμίζοντάς μας κάπου κάπου ότι δεν μπορούν να ξεχασθούν.Πολυπρόσωπο,μελαγχολικό βιβλίο και ίσως ψυχογράφημα για απαιτητικούς αναγνώστες σε τρείς χρονικές περιόδους με γρήγορες εναλλαγές παραγράφων και νοήματος (σε μερικά σημεία λίγο απότομες),αλλά όμορφα δομημένο με μια μαγευτική και ιδιαίτερη γραφή,με έντονες περιγραφές χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα του λόγου.Βιβλίο με συμβολισμούς,μηνύματα,προβληματισμούς,ψυχαναλύσεις και που θέλει συγκέντρωση σκέψεων,διαφορετικά χάνεις την ροή της πλοκής και των ειρμό των σκέψεων.Αναδεικνύει αλήθειες που πολλοί τις κρύβουν βαθιά μέσα τους .Ιστορικές αναφορές και πολιτικά γεγονότα απαρτίζουν την ιστορία στην σειρά και στον χρόνο που πρέπει.Τρεις χρονικές περίοδοι,τρία ζευγάρια διαφορετικών χαρακτήρων,Υπατία - Σύλλας, Λεώνη - Σπάρτακος, Μαργαρίτα - Άγης που ακροβατούν στα όρια της ψυχοσύνθεσής τους και της εσωτερικής αναζήτησής τους μέσα από λανθασμένες καταστάσεις και απωθημένα και που οι σκιές είναι αναπόσταστα κομμάτια του εαυτού και της ψυχής.Τελικά που μπορούν να σε οδηγήσουν οι σκιές που σ' ακολουθούν από μικρή ηλικία?Έλλειψη ορίων και σεβασμού της κοινωνικής και ψυχολογικής ανάγκης.Δημιουργία σχέσεων που στηρίζεται στον φόβο,ανασφάλεια,αβεβαίοτητα.Επιλογή μοναξιάς για να νιώσουν ασφαλείς.Εχθρική στάση,θυμός,αυστηρή αξιολόγηση και γενικά προβληματικές συμπεριφορές στην ενήλικη ζωή.Η συγγραφέας πάντως πρέπει να ζορίσθηκε και να εκτέθηκε στον εαυτό της βγάζοντας ενδόμυχες σκέψεις ανοίγοντας την ψυχή της με αυτό το ταξίδι στα άδυτα της.Λογοτέχνημα που θα διαβαστεί και άλλη φορά για εσωτερική ενδοσκόπηση!

Οι Συγγραφείς

Νοέλ Μπάξερ

Η Νοέλ Μπάξερ γεννήθηκε στην Αθήνα από Ελληνίδα µητέρα και Βρετανό πατέρα. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στην Καβάλα. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήµιο Ιωαννίνων και στη συνέχεια έκανε µεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία. Από τότε ζει κι εργάζεται στην Αθήνα. Έχουν δηµοσιευτεί ως σήµερα τα µυθιστορήµατά της Από δρυ παλιά κι από πέτρα, Τη νύχτα που γύρισε ο χρόνος και Ακολ...
Νοέλ Μπάξερ

Εγγραφή στο Newsletter

Για αποκλειστικές προσφορές, νέες κυκλοφορίες και ξεχωριστές εκδηλώσεις, κάντε εγγραφή στο newsletter