2103302828
0

Εβόρα

Συγγραφέας:
21 Αξιολογήσεις Πες μας την γνώμη σου
Μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου σώζοντας μια άλλη... ζωή; Ας αφεθούμε στα μοναπάτια της φύσης και ας δούμε την αγάπη ως την ύψιστη αρετή.
-10%
Τιμή βιβλίου
από
15.50€
13.95€
Δωρεάν Μεταφορικά άνω των 15€
Άμεσα διαθέσιμο!
Τιμή e-book
11.99 €
Προστασία DRM:
Ναι
ebook Format:
ePub
Συμβατότητα:
iOS, Android, Windows
Δείτε οδηγίες εγκατάστασης των ebooks
  • Η Αριάδνη είναι μια πραγματική οδηγός καλής ζωής όπου η λέξη «αυτοβελτίωση» φαντάζει μονόδρομος, αφού οποιαδήποτε άλλη επιλογή εξαφανίζεται... Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, απλώς ευχόμουν να την είχα φίλη μου...
    Ζέτα Δούκα, ηθοποιός
  • Σπαρακτικό. Δυνατή πλοκή που γεννά έντονα συναισθήματα. Διαβάζεις και νιώθεις. Νιώθεις τον έρωτα, την αγάπη, ζεις την περιπέτεια, μυρίζεις το δάσος. Θέλεις να βρεις τη δική σου Εβόρα… Ζηλεύεις τους ήρωες. Πονάς. Πονάς πολύ… αλλά στο τέλος παίρνεις βαθιά ανάσα. Είναι η ανάσα της ελπίδας.
    Χριστίνα Βίδου, δημοσιογράφος

Εβόρα

Συγγραφέας:
ISBN:
978-960-653-070-8
Χιλιάδα:
10η
Ημερομηνία έκδοσης:
12/05/2020
Αριθμός σελίδων:
352
Format:
Paperback
Μέγεθος:
140 x 205
Χώρα προέλευσης:
Ελλάδα
Κατηγορία:
WOMEN’S FICTION
-10%
Τιμή βιβλίου
από
15.50€
13.95€
Δωρεάν Μεταφορικά άνω των 15€
Άμεσα διαθέσιμο!
Τιμή e-book
11.99 €
Προστασία DRM:
Ναι
ebook Format:
ePub
Συμβατότητα:
iOS, Android, Windows
Δείτε οδηγίες εγκατάστασης των ebooks

Η αγάπη, όταν τη μοιράζεσαι, μεγαλώνει…

Λένε πως όταν κάποιος σώζει μια ζωή είναι σαν να σώζει τον κόσμο όλο. Η δική μου ζωή άλλαξε τη μέρα που ο Αντώνης με γλίτωσε από βέβαιο θάνατο.

Συνέχισα την πορεία μου στο δύσβατο μονοπάτι του δικού μου παραδείσου, αλλά πλέον αφουγκραζόμουν περισσότερο τη φύση, εναρμονίστηκα μαζί της, μοιάζοντας με αγρίμι που κινείται αθόρυβα στο πυκνό δάσος.
Ο Αντώνης έγινε συνοδοιπόρος μου και σκαρφάλωσε μαζί μου στην κορυφή της αγάπης. Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια για μας…

Υπάρχουν άνθρωποι που θα μας κάνουν δώρο κομμάτια της καρδιάς τους για να τα ενώσουμε με τα σπασμένα δικά μας. Είναι εκείνοι που περιμένουν αυτή την ιδανική ώρα, όταν ο έρωτας θα φυσήξει σαν δροσερός άνεμος.

Είναι αδύνατον να αφεθούμε στο μεγαλείο της αγάπης αν σκεφτόμαστε από την αρχή την κατάληξή της. Μόνο έτσι ο καθένας μας θα ανακαλύψει τον δικό του παράδεισο. Την Εβόρα του.
Αριάδνη

Εβόρα...
Αέρας, άνεμος, δροσερός καιρός, δροσερός τόπος, σκιερό μέρος... Απολαμβάνουν οι αισθήσεις... Απολαμβάνει και η ψυχή... Εβόρα ή και ευώρα, η καλή ώρα, η ιδανική στιγμή της ημέρας...

Αξιολογήσεις

Γράψτε το σχόλιό σας


  • Ο χρήστης Νεκταρία στις 2020-06-02 13:56:25 έγραψε:
    Καταπληκτικό βιβλίο, το τελείωσα μέσα σε 2 μέρες και ήταν τέτοια η αίσθηση που μου άφησε, που δεν ήθελα στη συνέχεια να διαβάσω κανένα άλλο βιβλίο, αλλά να μείνω με την ανάμνηση των ηρώων του κ. Κρομμύδα και της όμορφης ιστορίας που μας αφηγήθηκε. Πολλά μπράβο για την ποιοτική δουλειά που κάνετε και τον σεβασμό που δείχνετε προς το αναγνωστικό κοινό.
  • Ο χρήστης Χαρά Μαρκατζίνου στις 2020-05-27 09:30:14 έγραψε:
    Το όγδοο στη σειρά μυθιστόρημα του Κώστα Κρομμύδα, με τίτλο “Εβόρα” ήταν πολυαναμενόμενο στις καρδιές των αναγνωστών του και όχι τυχαία! Ένα μυθιστόρημα ύμνος στην ομορφιά και την απλοχεριά της φύσης, ένας λυρισμός στην αγάπη, την πραγματική αγάπη που αποδέχεται, κατανοεί, εμπνέει, ωριμάζει, απαλύνει, συγχωρεί. Αν το «Μια νύχτα ακόμη» ήταν ένα ευαγγέλιο για την αξία της ζωής και της κάθε στιγμής, η “Εβόρα” έρχεται να σου μάθει τον τρόπο του πώς να ζεις και να γιορτάζεις την κάθε στιγμή της ζωής που σου δόθηκε σαν δώρο, με μόνο σου οδηγό την αγάπη.«Η αγάπη όταν μοιράζεται, μεγαλώνει»είναι το μόττο της Αριάδνης, της κεντρικής ηρωίδας του μυθιστορήματος. Ο Κώστας Κρομμύδας για άλλη μια φορά επιλέγει να πλάσει με επιτυχία έναν γυναικείο ρόλο, άρτιο, μεστό, ολοκληρωμένο, που η επαφή του αναγνώστη μαζί της μόνο θετικά μηνύματα μπορεί να αποτυπώσει στην ψυχή του. Η Αριάδνη κάνει πράξη σε κάθε της στιγμή, αυτό ακριβώς που πρεσβεύει για το μεγαλείο της αγάπης, μιας αγάπης πολυδιάστατης. Ο σεβασμός και η αγάπη του εαυτού, τα προσωπικά όρια και ο ελεύθερος χρόνος που ένας άνθρωπος έχει ανάγκη για να μπορεί να λειτουργεί και να εξελίσσεται σε συνδυασμό με την αγάπη για τη φύση, τη φροντίδα της, ακόμα και την κατανόησή της όταν ντύνεται ένα πρόσωπο πιο σκληρό είναι μόνο μερικά από τα έκδηλα μηνύματα αυτού του μυθιστορήματος.Διαβάζοντας την “Εβόρα” ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να αναρωτηθεί για τη δική του ζωή και πόσο αυτή συνάδει με τις επιθυμίες του, με τα θέλω του μα και με το σεβασμό που χρειάζεται ο καθένας μας να δείχνει στον εαυτό του, στους γύρω του, στην ίδια τη φύση. Να αναγνωρίσει τα εμπόδια, ορατά και μη που τον κρατούν μακριά από την ευτυχία του. Και να αποφασίσει εν τέλει αν θα ακολουθήσει το μονοπάτι της δικής του ευτυχίας.Ο τρόπος με τον οποίο ο Κώστας Κρομμύδας σκιαγραφεί όλες τις πτυχές του χαρακτήρα της Αριάδνης είναι μοναδικός. Δεν έχουμε απέναντί μας ένα υπερβολικά και εξωπραγματικά τέλειο πρότυπο γυναίκας. Αντιθέτως έχουμε μία γυναίκα που μέσω της αγάπης έχει έρθει κοντά στον πραγματικό της εαυτό. Μία γυναίκα που ερωτεύεται και απολαμβάνει τηνκάθε της στιγμή. Μία γυναίκα που μοιράζεται και δέχεται. Μία γυναίκα πουαποδέχεται. Μία γυναίκα που θυμώνει, πληγώνεται, οργίζεται, μα που δενεπιτρέπει στο μίσος να φωλιάσει στην καρδιά της, γιατί η αγάπη και πάλι σαν βάλσαμο θα της δείξει το δρόμο της επιστροφής στην προσωπική της ευτυχία.«Να θυμάσαι μόνο πως όταν ταίζεις τον λύκο, εκείνος επιστρέφει…»Μία φράση με ποικίλα νοήματα για τον καθένα μας. Είτε ο λύκος είναι η οργή μας, ο θυμός και οι τύψεις μας, είτε γινόμαστε εμείς οι ίδιοι ο λύκος που προσπαθεί να κατασπαράξει την ομορφιά της φύσης.Στην “Εβόρα” θα ανακαλύψει ο αναγνώστης την πραγματική διάσταση της ευτυχίας, όπως αυτή αποτυπώνεται σε στιγμές της ζωής της Αριάδνης. Η ευτυχία δεν είναι ένα ροζ σύννεφο που διαρκεί για πάντα. Είναι μάλλον μία κατάσταση την οποία ο καθένας μας δημιουργεί με την δέσμευση της αγάπης πρώτα προς τον εαυτό και στη συνέχεια στους άλλους. Η Αριάδνη είναι μία ηρωίδα καθημερινή, πραγματική, που κατάφερε μέσω της αυτογνωσίας να έρθει πιο κοντά στην αλήθεια της και στην αλήθεια της αγάπης.Εκείνο που συνειδητοποιεί ο αναγνώστης σχετικά με τη ζωή είναι πως η εναλλαγή της ηρεμίας με τη μπόρα, του φωτός με το σκοτάδι, της ζωής με το θάνατο είναι μία μόνιμη κατάσταση και πως η αποδοχή αυτής της πραγματικότητας είναι εκείνη που θα τον φέρει πιο κοντά στην προσωπική του ευτυχία. Τίποτε όμως, δεν γίνεται χωρίς το καύσιμο της αγάπης. Όλα ξεκινούν και ολοκληρώνονται με την αγάπη.Η αφήγηση του Κώστα Κρομμύδα είναι περιγραφική. Τα τοπία που γίνονται ο τόπος δράσης των ηρώων της ιστορίας, ζωγραφίζονται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη με τα ζωηρότερα χρώματα. Με τις λεπτομέριες εκείνες που είναι αρκετές για να σε μεταφέρουν στον πραγματικό παράδεισο της φύσης. Ταυτόχρονα όμως, η αφήγηση παραμένει καθηλωτική. Η εναλλαγή δράσης και μηνυμάτων ευζωίας και αυτογνωσίας κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη ως την τελευταία λέξη. Ποικίλα συναισθήματα κατακλύζουν τον αναγνώστη με σημαντικότερο εκείνο της ευγνωμοσύνης που είναι διάχυτο ως το τέλος του μυθιστορήματος. Το σπουδαιότερο είναι πως η Αριάδνη βιώνει συναισθήματα, που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βαφτίσει ως “αρνητικά” ή “απαγορευμένα” και με τη στάση της και την αποδοχή της απέναντί τους, τα απενοχοποιεί, τα λυτρώνει. Μέσω της αγάπης ξαναγυρνά στην αλήθεια της και στο σκοπό της ζωής της. Η “Εβόρα” είναι ένα μυθιστόρημα όπου κάθε του λέξη έχει τη δική της σημασία στην εξέλιξη της ιστορίας. Είναι έτσι τοποθετημένη στο κείμενο ώστε να δημιουργεί άρτιες εικόνες στον αναγνώστη και να του ξυπνά συναισθήματα. Καμία λέξη περιττή, καμία φλυαρία, παρά μόνο η ακριβής αποτύπωση γεγονότων και εικόνων, η αποτύπωση συναισθημάτων. Προσωπικά, θαυμάζω την γραφή του Κώστα Κρομμύδα, η οποία σε κάθε του μυθιστόρημα γίνεται ωριμότερη, πιο μεστή. Κάθε του μυθιστόρημα αν και σε εντελώς διαφορετικό ύφος κερδίζει εκείνον που θα επιλέξει να το διαβάσει με ένα τρόπο άμεσο, αληθινό. Κάθε ιστορία στέκεται αφορμή για ένα προσωπικό ταξίδι του αναγνώστη, αφού θα αγγίξει κομμάτια της δικής του ζωής. Και εκεί βρίσκεται η επιτυχία του συγγραφέα, στον τρόπο που θα αγγίξει κάθε έναν αναγνώστη ξεχωριστά.Η “Εβόρα” είναι ένας οδηγός ζωής, ένας οδηγός αγάπης. Είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο θα αναφέρεστε συχνά, μετά την πρώτη του ανάγνωση για να θυμάστε το μεγαλείο του δώρου της αγάπης.Αγαπημένε Κώστα ας είναι καλοτάξιδη η “Εβόρα” σου, πλέοντας ανέμελα στα νερά της αγάπης.
  • Ο χρήστης Irene Kousidi στις 2020-05-26 11:43:34 έγραψε:
    Αληθινό μάθημα ζωής και αγάπης , δοσμένο μέσα από την απλή μαγική γραφή του Κώστα Κρομμυδά.Κάθε νέο βιβλίο του έχει ένα μοναδικό τρόπο να σε συναρπάζει και να σε ταξιδέψει με την πλοκή του... Η Εβόρα σε κάθε σελίδα που διαβάζεις διεγείρει τις αισθήσεις σου και σε συνδυασμό με τις υπέροχες περιγραφές του , προσφέρει ένα συναρπαστικό ταξίδι, σε παρασύρει στην όμορφη φύση, στο νόημα της αγάπης με ανιδιοτέλεια και μεγαλοψυχία, τις μικρές ομορφιές της ζωής ,σου δημιουργεί εικόνες, σου προκαλεί πολλά συναισθήματα αγνά, σαν την αγάπη και τον έρωτα αλλά και συναισθήματα όπως ο θυμός , το σοκ και ένα γιατι...αναφωνείς με τις εξελίξεις κάποιων αναπάντεχων γεγονότων...Πραγματικά είναι εντυπωσιακό πως γίνεσαι ένα με τους ήρωες της ιστορίας και πως συμμετέχει απόλυτα η καρδιά και η ψυχή σου καθώς προχωρά η πλοκή της ιστορίας ,πικρή και γλυκιά μαζί σου δείχνει το δρόμο για συμπεριφορές , συνέπειες, και αξίες καθώς οδεύεις στην κάθαρση...όπως γράφει και ο συγγραφέας.. ο καθένας μας θα ανακαλύψει τον δικό του παράδεισο. Την Εβόρα του.
  • Ο χρήστης Δημήτρης Ντούρλιας στις 2020-05-23 22:34:12 έγραψε:
    Όταν πιάνω κάθε χρόνο το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα, ξέρω από την αρχή πως θα βρεθώ μέσα σε μία υπόθεση που δεν θα μου θυμίζει κάποιο από τα προηγούμενα βιβλία του. Η πηγή της έμπνευσής του είναι κάθε φορά διαφορετική και δεν τριγυρίζει γύρω από θέματα χιλιογραμμένα. Πάντα βέβαια θα υπάρχει ένας έρωτας, αλλά δεν θα είναι αυτός που θα μονοπωλήσει την υπόθεση του βιβλίου. Και στο κάτω - κάτω της γραφής, αν δεν υπάρχει έρωτας ή κάποιος φόνος μέσα σε ένα μυθιστόρημα, τι νόημα θα έχει η ύπαρξη του; Έτσι δεν λέει και ο Javies Marias άλλωστε στις "Ερωτοτροπίες" του;Διαβάζοντας την "Εβόρα" και έχοντας πια εντρυφήσει στο έργο του Κώστα Κρομμύδα και στον τρόπο γραφής του προσπαθούσα εναγωνίως να το εντάξω σε μία κατηγορία μυθιστορήματος. Άλλωστε ο ίδιος έχει γράψει κοινωνικό μυθιστόρημα, μυθιστορήματα δράσης στα όρια του αστυνομικού, ρομαντικό μυθιστόρημα, ακόμα και μυθιστόρημα βασισμένο σε ιστορικά στοιχεία, αλλά και άλλα με προεκτάσεις πάνω στη ψυχολογία του ανθρώπου. Η "Εβόρα" λοιπόν δεν εντάσσεται αποκλειστικά κάπου. Είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο υπάρχουν στοιχεία που συναντά κανείς σε εγχειρίδια αυτοβελτίωσης, που όμως συνδυάζεται με εκτεταμένες αναφορές σε περιβαλλοντικά θέματα, εμπεριέχει έναν μεγάλο έρωτα και δεν του λείπει και η δράση. Είναι λοιπόν ένα πολυδιάστατο βιβλίο που όταν τελικά το δει ο αναγνώστης ολοκληρωμένο, θα διαπιστώσει πως δεν υπάρχει μόνο ένα σημείο αναφοράς για να εστιάσει εκεί την κριτική του. Η Αριάδνη είναι ο βασικός χαρακτήρας της "Εβόρας". Μία νέα κοπέλα με πολύ διαφορετική στάση ζωής από τη συνήθη, που έχει έντονες περιβαλλοντικές ανησυχίες και είναι λάτρης της φύσης ενώ διαμένει στο χωριό της τον Αυγερινό που εντοπίζεται στον ορεινό όγκο του Βερμίου. Η ίδια παραδίδει μαθήματα ευζωίας χρησιμοποιώντας τη δύναμη της φύσης και της αγάπης. Παράλληλα βοηθά τον πατέρα και την αδελφή της στο οικογενειακό τους εστιατόριο ενώ η ίδια φιλοξενεί τους ενδιαφερόμενους πελάτες της στον ξενώνα που η ίδια έχει δημιουργήσει για τη δουλειά της. Βασικό της πιστεύω είναι πως "Η αγάπη, όταν τη μοιράζεσαι, μεγαλώνει" και με αυτή την πρόταση αντιμετωπίζει όλες τις καταστάσεις που της φέρνει η ζωή στο διάβα της. Ο Αντώνης, είναι ο έτερος βασικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος. Φυσικός, με ειδίκευση στην κλιματολογία, γνωρίζει την Αριάδνη σε μία πολύ δραματική στιγμή, όταν κυριολεκτικά την σώνει από βέβαιο θάνατο. Η μοίρα που τους έφερε με τόσο δραματικό τρόπο κοντά, θα είναι εκείνη που θα σημαδέψει όλα όσα θα συμβούν στη συνέχεια. Η "Εβόρα" είναι γεμάτη πράσινο! Η φύση είναι ο βασικός πρωταγωνιστής και όλες οι εικόνες που περιγράφονται από τις τοποθεσίες που κινούνται οι πρωταγωνιστές είναι ιδιαίτερα θελκτικές και όμορφες. Σε μεγάλο μέρος του το βιβλίο αποπνέει μία ατμόσφαιρα ηρεμίας και αρμονίας, η οποία όμως εναλλάσσεται με τη δράση και την αγωνία. Ποικίλα και έντονα συναισθήματα θα δημιουργηθούν στον αναγνώστη καθώς η υπόθεση θα προχωρά. Σε κάποια σημεία θα πρέπει να "χωνέψει" την εξέλιξή της και να συμβιβαστεί με την απόφαση του συγγραφέα , να επιλέξει έτσι την πλοκή. Σε άλλα σημεία θα νιώσει ικανοποίηση και δικαίωση, ενώ η χαρμολύπη θα είναι έντονη αλλού, όταν ο αναγνώστης θα μάθει όλη την αλήθεια που κρύβεται πίσω από όλα όσα διαδραματίστηκαν. Εκτός από τις εικόνες του περιβάλλοντος τοπίου και των σκηνών δράσης, ο αναγνώστης θα γίνει δέκτης και πολλών μηνυμάτων γύρω από τη στάση που θα πρέπει να έχει στη ζωή του, αλλά και περί διαχείρισης καταστάσεων. Έτσι το τέλος του βιβλίου σου επιτρέπει να κρατήσεις μία γλυκιά ανάμνηση των όσων έχεις διαβάσει, αλλά και να σκεφτείς πόσα μικρά πράγματα περνάνε καθημερινά από δίπλα σου, χωρίς να τους δίνεις την πρέπουσα σημασία.Σε γενικές γραμμές είναι ένα γρήγορο μυθιστόρημα που σε κανένα σημείο δεν κουράζει τον αναγνώστη. Μέσα από τις γραμμές του ξεπηδούν ωραίες εικόνες και η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι απλή και κατανοητή, ενώ πολύ καλή είναι και η επιμέλεια του. Μου άρεσε ιδιαίτερα το φύλλο σφενδάμου που διαχωρίζει στα κεφάλαια την αλλαγή σκηνής! Ταίριαζε πολύ με την υπόθεση. Η πλοκή δεν είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη και δεν εντοπίζονται ασυνέχειες που να δημιουργούν σύγχυση. Νομίζω πως υπήρχαν περιθώρια ανάπτυξης όμως της ιστορίας, κάτι που θα έκανε την ανάγνωση του να διαρκέσει περισσότερο. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως φάνηκε και λίγο, αλλά δεν ήθελα να τελειώσει γρήγορα! Το αναγνωστικό κοινό του Κώστα Κρομμύδα είναι πια πολύ μεγάλο! Τα βιβλία του κάθε χρονιά είναι στα ευπώλητα και αυτό δεν είναι τυχαίο. Μπορεί και ταξιδεύει τον αναγνώστη μέσα από τις εικόνες που δημιουργεί και κάθε φορά έχει και κάτι νέο να προσφέρει. Έτσι και η "Εβόρα" φαίνεται πως θα αγαπηθεί και αυτή με τη σειρά της και θα πάρει την θέση της σε πολλές βιβλιοθήκες!
  • Ο χρήστης Doxia στις 2020-05-20 10:13:18 έγραψε:
    Συγκλονιστικό.Είναι η πρώτη λέξη που ταιριάζει αμέσως μετά την τελευταία τελία του βιβλίου.Κι εκεί που πίστευα πως ο Κώστας Κρομμύδας έγραψε το 2019 το ωραιότερό του βιβλίο (Μια νύχτα ακόμη), επέστρεψε φέτος με την «Εβόρα» του, να με διαψεύσει πανηγυρικά.Ένα μυθιστόρημα που δεν «καλουπώνεται» στον τυπικό ανεκπλήρωτο έρωτα, αλλά αφοσιώνεται σε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Στη σημασία του να αγαπάς με ανιδιοτέλεια, στη σημασία του ανθρωπισμού, της γενναιοδωρίας.Για ακόμη μια φορά ο συγγραφέας τολμά να αγγίξει ευαίσθητα κοινωνικά θέματα, κι αυτό τον καθιστά ως έναν από τους ωραιότερους συγγραφείς της Σύγχρονης Ελληνικής λογοτεχνίας.Η Εβόρα θα σε προβληματίσει, θα σε κάνει να αναθεωρήσεις πολλά και θα σε βοηθήσει να ανακαλύψεις τη δική σου Εβόρα…. Τίτλος: ΕβόραΣυγγραφέας: Κώστας Κρομμύδας Εκδόσεις: Διόπτρα
  • Ο χρήστης Δημ. στις 2020-05-19 15:04:37 έγραψε:
    Ίσως είμαι το μόνο άτομο που απλά δεν άρεσε καθόλου το συγκεκριμένο βιβλίο
  • Ο χρήστης Ιωαννα στις 2020-05-19 14:25:32 έγραψε:
    Εβορα
  • Ο χρήστης ΧΡΥΣΟΎΛΑ στις 2020-05-19 11:29:51 έγραψε:
    Συγκλονιστικό!!!! Ενα βιβλίο για την φύση, την αγάπη!!! Διαβάζοντας το γίνεσαι ένα με τους ήρωες!!!! Γραφή υπέροχη!!!Από τα καλύτερα βιβλία!!!!! Το τέλος με συγκίνησε!!!! Ευχαριστω για αυτό το υπέροχο ταξίδι!!!! ♥♥
  • Ο χρήστης Δέσποινα Σιδερή στις 2020-05-18 21:07:20 έγραψε:
    Διάβασα την Εβορα του Κώστα Κρομμυδα και τα συναισθήματα που με πλημμύρισαν είναι απίστευτα. Ένας ύμνος στη φύση, στη ζωή, στην αγάπη!!!! Μακάρι κάποτε όλοι να καταφέρουμε να βρούμε την Εβορα μας και ο συγγραφέας μας να μας χαρίζει συνεχώς τόσες όμορφες δυνατες περιγραφές!!!! Συγχαρητήρια!!!!!
  • Ο χρήστης Bάσω στις 2020-05-17 15:12:48 έγραψε:
    Ένα ακόμα βιβλίο του κ.Κώστα Κρομμύδα που σε ταξιδεύει. Μια εντελώς διαφορετική πλοκή από τα προηγούμενα μυθιστορήματα του. Πιο ώριμη γραφή. Με έκανε να θέλω να περάσω ξανά χρόνο στη φύση που τόσο έχουμε πληγώσει και ξεχάσει. Με κέρδισε το γλυκόπικρο κατά την γνώμη μου τέλος. Δεν είμαι από τις αναγνώστριες που αναζητούν σε κάθε βιβλίο το αίσιο τέλος ή το ιδανικό γιατί πολύ απλά η ζωή δεν είναι έτσι. Περνά όμορφα κοινωνικά μηνύματα όπως και αξίες και αρχές που αν υιοθετούσαμε όλοι έστω και από λίγο σίγουρα ο κόσμος μας σήμερα θα ήταν πολύ καλύτερος. Σε σχέση με το εξωτερικό του βιβλίου, το εξώφυλλο το αγάπησα και μόνο από αυτό σε κάνει να θέλεις να το διαβάσεις. Παρόλα αυτά για μένα όμως το ταξίδι με την Ισμήνη στο Μια νύχτα ακόμη μου έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένο στο μυαλό μου και κρατάει σταθερά την πρωτιά!
  • Ο χρήστης ΙΣΜΗΝΗ στις 2020-05-16 20:39:34 έγραψε:
    Ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη. Αγάπη για τον εαυτό μας, τον σύντροφό μας, τον περίγυρο μας, την φύση, την ζωή! Αγγίζει ευαίσθητα θέματα για τον άνθρωπο και την φύση, που καλύτερα είναι όποιος το διαβάσει να τα ανακαλύψει μόνος του, οπότε δεν θα αναφερθώ σε αυτά.. Θα πω μόνο πως είναι βουτηγμένο στο πράσινο του δάσους και στο γαλάζιο του ουρανού, αναβλύζει μυρωδιές που έχουμε ξεχάσει και δεν εκτιμούμε, όπως αυτή του γρασιδιού μετά την βροχή ή του καθαρού αέρα του βουνού, αναβλύζει την δροσιά που νιώθεις δίπλα σε ένα καταρράκτη και εικόνες που μόνο με το μυαλό αποτυπώνονται πλήρως όπως το ηλιοβασίλεμα ή η ανατολή... Καταβαθος όλοι ψάχνουμε την "Εβορα" μας και ο Κώστας Κρομμυδας με την χρυσή του πένα μέσα από την ψυχή και τα μάτια της Αριάδνης ήρθε να μας το θυμίσει... Ευχαριστώ τον συγγραφέα γιατί μου θύμισε μια φράση που είχα ξεχάσει: "Μην κλαίς επειδή τελείωσε, χαμογελα επειδή συνέβη"....
  • Ο χρήστης Νεκταρία Μυλωνά στις 2020-05-16 20:30:04 έγραψε:
    Ό,τι και να πω για αυτό το βιβλίο είναι λίγο... Για ακόμα μια φορά συγκινήθηκα πολύ και με έκανε ακόμα περισσότερο να πιστεύω στη δύναμη της αγάπης και πόσο πρέπει να εκτιμάμε τους σπάνιους ανθρώπους που έρχονται δίπλα μας και δίνουν απλόχερα κομμάτια από την ψυχή και την καρδιά τους.. Πιστεύω πως και αυτό το μυθιστόρημα σου δίνει μαθήματα ζωής που μπορούν να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.. Ευχαριστώ πολύ τον Κώστα Κρομμύδα για αυτό το υπέροχο ταξίδι που μου χάρισε και που με έκανε να εκτιμήσω ακόμα περισσότερο την αγάπη.. Γιατί είναι το πιο όμορφο και ανεκτίμητο δώρο που μπορεί να δώσει ο άνθρωπος, όχι μόνο στον συνάνθρωπό του αλλά και σε ό,τι τον περιβάλλει. Συγχαρητήρια!!
  • Ο χρήστης ΑΛΕΞΙΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ στις 2020-05-15 16:19:43 έγραψε:
    Ένα βιβλίο ελλόγιμο, ελπιδοφόρο, αισιόδοξο, ερωτικό, παρακινητικό, φυσιολατρικό, περιπετειώδες--ίσως ακόμα και ευωδιαστό!! Ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου σού υπενθυμίζει όμορφες ερωτικές και παρεϊστικες εξορμήσεις στη φύση, που λίγο πολύ όλοι μας έχουμε κάνει. Οι ανατροπές αρκετές, η εξέλιξη της υπόθεσης εναλλασσόμενη και η γραφή του συγγραφέα ακόμα πιο ώριμη. Το σπουδαιότερο ίσως σημείο του βιβλίου είναι το τέλος του και αφορά σε κάτι που κανένας μας δεν πρέπει να λησμονεί. Στα τεχνικά θέματα 1)το εξώφυλλο με τα ανάγλυφα σημεία και το συγκεκριμένο χρώμα είναι ακόμα ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα της ομάδας, ισότιμο με τα προηγούμενα βιβλία (αν και για την δική μου αισθητική θα προτιμούσα μια διαφορετική γραμματοσειρά στον τίτλο), 2) η κατανομή των κεφαλαίων δεν είναι καθόλου κουραστική, 3) η προσθήκη μικρών σχεδίων/εικόνων αρκετά ανακουφιστική στο μάτι και 4) η γενικότερη επιμέλεια είναι αξιέπαινη. Συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα των Εκδόσεων Διόπτρα και σε όλους όσους ενέπνευσαν και συνετέλεσαν στη συγγραφή του καλύτερου πλέουν βιβλίου του Κώστα Κρομμύδα.
  • Ο χρήστης sophia.alexandropoulou@yahoo.gr στις 2020-05-15 14:58:47 έγραψε:
    Εβορα"Εκεί που η καρδιά χτυπά για πάντα".Τι να πω.... Πως να εκφράσω όλα όσα ένιωσα. Τα μάτια μου είναι ακόμα υγρά από τα δάκρυα μα η καρδιά μου γεμάτη φως, αγάπη, δύναμη, ελπίδα. Αυτο το βιβλίο σας κύριε Kostas Krommydas μου έδειξε ολα αυτά που ξέρω ολα αυτα που αγαπώ στην φύση, άλλωστε μέχρι πρόσφατος σε χωριό εμένα και εγώ. Μόνο που μέσα σε αυτές τις σελίδες μαγευτικά και χάθηκα μέσα στο δάσος...στην φύση, σε όσα μας προσφέρει απλόχερα η γη. Μαγευτικά με την Εβορα... κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η Αριάδνη μου έδειξε πως η σκέψη της, το μυαλό της, η στάση ζωής της και η αγάπη που ενιωσαν με τον Αντώνη απο την πρώτη στιγμή ηταν κατι που ηταν γραφτό να γίνει.... Το μεγαλείο της ψυχής είναι πολυ μεγάλο πράγμα και η ψυχή της Αριάδνης δεν υπάρχει.... Ειλικρινά θεωρό οτι αυτό το βιβλίο είναι το πιο δυνατό σας.
  • Ο χρήστης Έφη Παρθενοπούλου στις 2020-05-14 23:22:08 έγραψε:
    Εκεί που η καρδιά... χτυπά για πάντα! Σε ευχαριστούμε ❤️
  • Ο χρήστης vasso georgaki στις 2020-05-14 12:22:11 έγραψε:
    Εβόρα
  • Ο χρήστης Σισσυ στις 2020-05-12 17:12:04 έγραψε:
    Ο Κώστας ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ με τρόπο λυρικό, μας προτρέπει να ξετυλίξουμε και να ζήσουμε τις τόσο ζωντανές περιγραφές, απρόσμενες εναλλαγές, να γευτούμε μυρωδιές, να ακούσουμε τα καρδιοχτύπια των ηρώων και τα συναισθήματα τα βαθιά τα αληθινά! Μαζί με Ανατροπές και Εκπλήξεις! Όλα στο προσκήνιο, όπως μόνο εκείνος ξέρει... Η εξέλιξη αδιανόητη και η πλοκή καταιγιστική... Ένα βιβλίο που θα σε κάνει να θυμώσεις, να πεισμώσεις, να ερωτευτείς και που θα σου διδάξει την πραγματική αγάπη από την αρχή! Όλα τα συναισθήματα μαζί! Πόσο δύσκολο και πόσο ταλαντούχος και 'ώριμος' είναι ο συγγραφέας για να το επιτύχει αυτό... Πολύ πολύ ευρηματικό όσον αφορά στοιχεία και πρόσωπα... Το τέλος... απρόσμενο... ανατριχιαστικό και πολύ πολύ συγκινητικό! Λυτρωτικό, με όλη την έννοια της λέξης και του αισθήματος που αφήνει! Η Εβόρα θα σας γοητεύσει…
  • Ο χρήστης Άννα Μπλαβάκη στις 2020-05-12 11:17:40 έγραψε:
    «Εβόρα» γράφει ο Κώστας Κρομμυδας και με ταξιδεύει βόρεια, σε ένα τοπίο ονειρικό, κατάφυτο.. που λες και δεν το εχει πειράξει ποτέ ανθρώπινο χέρι… Λες και η ίδια η φύση, με όλη τη χρωματική της παλέτα, έχει ζωγραφίσει κι έχει συνταιριάξει ήχους κι αρώματα, μουσικές και μυρωδιές.Βαδίζω με την Αριάδνη κάτω απ τον ίσκιο των δέντρων.. Δεξιά και αριστερά μας οξιές, έλατα.. Κλείνω τα μάτια κι ανασαίνω αχόρταγα το δροσερό αέρα.. Μυρίζω τα λουλούδια που έχουν φωλιάσει κάπου ανάμεσα στις πέτρες.. κόβω λίγη απ’ τη ρίγανη και την τρίβω στα χέρια μου.. Ακούω το θρόισμα των φύλλων.. Πίνω νερό απ’την πηγή που μου δείχνει η Αριάδνη και που χαρίζει ζωή σε ότι υπάρχει γύρω μας… Ανασαίνω τη φύση.. Κι ανασαίνω ταυτόχρονα την ίδια τη ζωή.Παρατηρώ, οσφρίζομαι, γεύομαι. Αφήνομαι στη μαγεία της φύσης που μόνο δεος μπορεί να σου προκαλέσει. Δεος και σεβασμό! Ξαφνικά ακούω έναν ήχο… κάτι κινείται ανάμεσα στα δέντρα… Αριάδνη, τι είναι; Λύκος; Φοβάμαι… Να μην ανησυχώ; Μα πως… αφού μας πλησιάζει…Έπειτα, όλο αυτό που ζω, οι εικόνες, τα αρώματα, οι γεύσεις… μπερδεύονται με τις λέξεις..με παραγράφους.. με σελίδες…Σηκώνω τα μάτια μου απ’την «Εβόρα» του Κώστα κι έχω επιστρέψει στο μπαλκόνι μου. Χαμογελάω. Αυτό συμβαίνει όταν «βουτας» στη λογοτεχνική ψυχή του κυρίου Κρομμυδα. Οι λέξεις που διαβάζεις γίνονται ξωτικά που σε τραβούν στη μαγεία του δικού τους κόσμου… Και γινεσαι ένα με τον κόσμο αυτό, που σε κατακλύζει και σε μαγεύει.Έχοντας διαβάσει όλα τα προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα κι έχοντας βάλει ο ίδιος τον πήχη ψηλά, δεν περίμενα πως ένα ακόμη βιβλίο του θα με αγγιζε σε τέτοιο βαθμό. Τόσο απόλυτα. Κι όμως, η κάθε λέξη , λες και είχε ψυχή και παλμό με κρατησε κοντά της με έναν τρόπο εθιστικά γλυκό και δεν με άφησε παρά μόνο αφού έκλεισα το βιβλίο. Ο Κώστας πλέκει με έναν μοναδικά δικό του τρόπο μια ιστορία, επίκαιρη όσο ποτέ και μας προτρέπει να στραφούμε στη φύση γιατί ουσιαστικά μόνο έτσι θα μπορέσουμε να ανακαλύψουμε και τον εαυτό μας. Μέσα από την Εβόρα , μας συμβουλεύει να μη φοβηθούμε τον οποίο δρόμο κι αν ακολουθήσουμε γιατί έχοντας οδηγό την Αγάπη, δεν πρόκειται να παρεκκλίνουμε ποτέ… Η ιστορία αυτή μας φωνάζει δυνατά ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ! Να αγαπάμε αληθινά ο,τι υπάρχει γύρω μας και μας περιβάλλει. Γιατί ετσι θα αγαπήσουμε ουσιαστικά και τον ίδιο τον άνθρωπο. Με μια γλώσσα που ακούγεται απλή και βατή, ο κύριος Κρομμυδας μέσα από την Αριάδνη δεν αφηγείται. Απλώς αποκαλύπτει. Διαβάζοντας την Εβόρα, ή καλύτερα «ζωντας» την Εβόρα του Κώστα αφήνεσαι να σε μαγέψουν οι λέξεις του. Παρασύρεσαι στη ροή της ιστορίας της Αριάδνης. Κι έπειτα, έρχονται οι εξελίξεις. Διαδέχονται η μία την άλλη. Πάνω που νόμιζες πως η ιστορία τελειωσε , έρχεται ένα γεγονός, εντελώς διαφορετικό.. εντελώς νέο.. κι ανατρέπει ότι έχεις διαβάσει μέχρι τώρα, κανοντας την καρδιά σου να χτυπά πιο γρηγορα και θελοντας να διαβάσεις τη συνέχεια.. γιατί απλά δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς..Περπατώντας στα ίδια μονοπάτια που βάδισε ο Αντώνης και η Αριάδνη, γνωρίζοντας τη δική τους «Εβόρα» καταφέρνεις να βρεις τη λύτρωση εσύ. Γιατι ασυνείδητα, χωρίς να το έχεις αντιληφθεί, έχεις περπατήσει ταυτόχρονα μέσα από μονοπάτια της δικής σου ψυχής… κι έχεις ανακαλύψει ουσιαστικά.. και τη δική σου… «Εβορα»…
  • Ο χρήστης Elena Kalogeropoulou στις 2020-05-12 11:02:28 έγραψε:
    ΕΒΟΡΑ "Σαν αγρίμι που έτρεχε μέσα στο αμόλυντο δάσος των λέξεων της αληθινής αγάπης."Αυτό αισθάνθηκα διαβάζοντας την τελευταία λέξη του Εβορα!Ένιωσα την πρωινή πάχνη να τρέχει από τα φύλλα των δέντρων και να δροσίζει την ψυχή μου. Έγινα αέρας και ταξίδεψα μέσα στην μυρωδάτη φύση,ενώ η γραφή του μετατράπηκε σε πυξίδα που με οδήγησε σε μονοπάτια έντονων συναισθημάτων.Έγινα Αριάδνη.... Ένιωσα Αντώνης.... Έγινα πιστός τους φύλακας κι ένιωσα άγριο θηρίο που περιπλανήθηκε στις ψυχές των ηρώων ψάχνοντας να βρω την μια,την αγνή,την αμόλυντη αγάπη.Αν παραμερίσεις προσεκτικά τις λέξεις, όπως παραμεριζεις τα κλαδιά που μπαίνουν μπροστά σου στο μονοπάτι της ζωής,θα ανακαλύψεις την ψυχή του συγγραφέα.Κάθε σελίδα του είναι ένας ύμνος στο μεγαλείο των ανιδιοτελων πράξεων,στην μεγαλοπρέπεια της φύσης και στους αχαρτογραφητους δρόμους της ψυχής.Το Εβορα δεν είναι μόνο ένα υπέροχο βιβλίο. Είναι αίσθηση... Είναι οδηγός... Είσαι "εσύ",την ώρα που μέσα από την μαγεία του μετατρεπεσαι σε αυτόν τον δροσερό άνεμο,με μοναδικό σκοπό σου να ξεγυμνωσεις τα σάπια φύλλα κάθε καρδιάς και να την βοηθήσεις ν'ανθισει μέσα από πράξεις που φανερώνουν την αγάπη.
  • Ο χρήστης Evangelia Mangou στις 2020-05-09 11:28:25 έγραψε:
    Θέλω να σας μιλήσω για μια ιστορία…Για μια ιστορία βουτηγμένη στο πράσινο, στον φρέσκο αέρα και την ατόφια, καθαρόαιμη αγάπη. Αυτή η ιστορία, είναι η «Εβόρα» του Κώστα Κρομμύδα. Στην «Εβόρα», ενώ οι λέξεις περνούν μπροστά από τα μάτια σου, νιώθεις μια αύρα να ξεχειλίζει από την ψυχή σου αλλά και τις μυρωδιές της φύσης να ξεπροβάλλουν από τις σελίδες του. Νιώθεις τον έρωτα που ανθίζει και μετατρέπεται σε αγάπη ουσιαστική, απαλλαγμένη από εγωισμούς και στερεότυπα, αλλά ντυμένη με πάθος και ειλικρίνεια και είναι τόσο βαθιά και αμόλυντη, που είναι ικανή να καταρρίψει κάθε κακόβουλο συναίσθημα.Ο Κώστας Κρομμύδας σε αυτό το βιβλίο μας επιδεικνύει με τον πιο χαρισματικό τρόπο την αδιαμφισβήτητη σημασία της αγάπης στη ζωή μας. Μα κυρίως, θα δούμε τον περίτεχνο τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει, μέσα από την προσωπική ιστορία της κεντρικής ηρωίδας, της Αριάδνης, την αγάπη του ανθρώπου για την φύση αλλά και την ανάγκη μας να επιστρέφουμε συχνά σε αυτή για να γεμίζουμε τις μπαταρίες της ψυχής. Η Αριάδνη θα μας διδάξει την τέχνη της αγάπης, της ευγνωμοσύνης, της συγχώρεσης, του σεβασμού αλλά θα μάθει και εκείνη , πως η αγάπη επιστρέφει πάντα, με κάθε τρόπο.Θα δούμε επίσης και το ευχαριστώ της φύσης προς τον άνθρωπο. Πώς με τον δικό της τρόπο βοηθά στην διαχείριση δυσμενών καταστάσεων και ακόμη πώς η ίδια φροντίζει για την αρμονία της. Τα εφόδιά της είναι αναρίθμητα, αρκεί ο καθένας να νιώσει μέρος αυτού του συνόλου. Να αφουγκραστεί τις ανάγκες της αλλά και να μεταφράσει τα σημάδια της. Και ποτέ, κανείς, να μην υποτιμήσει τη σοφία της… Ακόμη κι αν φοβηθείς, ακόμη κι αν βρεθείς στο τέλμα, να μην ξεχάσεις ούτε στιγμή αυτό που σου δίδαξε… Αν της φερθείς με σεβασμό, εμπιστοσύνη και αγάπη, το ίδιο θα εισπράξεις κι από αυτή.Ο συγγραφέας, στο κρεσέντο της συγγραφικής του καριέρας, περιγράφει τις σκηνές με αψεγάδιαστη ματιά και με τέτοιο συγκλονιστικό ρεαλισμό που νιώθεις να βυθίζεσαι στις σελίδες του κατά την ανάγνωση μέχρι που ο πραγματικός κόσμος χάνεται κάπου μακριά. Μαγικά, ο τόπος αυτός γίνεται το βασίλειό σου. Οι χαρακτήρες άψογα σκιαγραφημένοι παίρνουν σάρκα, οστά και δόντια… Πλέον, υπάρχεις εσύ και η «Εβόρα» και η σκέψη πως ποτέ δεν περίμενες ότι τα βιβλία μπορούν να σου το κάνουν αυτό. Να χαράξουν ρηξικέλευθα μονοπάτια στην ψυχή σου και ταυτόχρονα να νιώθεις τόσο οικεία, σα να τα έχεις ήδη διαβεί…Η «Εβόρα»… είναι τόσο αληθινή, γραμμένη με τέτοια ενσυναίσθηση, που μοιάζει σχεδόν εξομολογητική!
  • Ο χρήστης Σοφία Δερέ στις 2020-05-07 14:59:52 έγραψε:
    «Εβόρα», του Κώστα ΚρομμύδαΆνοιξα το πικάπ, έβαλα το Time Remembered του Bill Evans και περιμένω να χαϊδέψει η βελόνα τον δίσκο. Έχω τελειώσει την ανάγνωση εδώ και πολύ ώρα, αλλά συνεχίζω να κρατώ στα χέρια μου το βιβλίο. Τα μάτια μου δεν ξεκολλούν από τον τίτλο, «Εβόρα». Η μουσική που ακούγεται, φέρνει στο μυαλό μου μια δήλωση του Evans: “Με ενοχλεί όταν προσπαθούν οι άνθρωποι να αναλύσουν τη Τζαζ, λες κι είναι κάποιο διανοητικό θεώρημα. Δεν είναι. Είναι συναίσθημα”.Ναι, η «Εβόρα», δεν αναλύεται γιατί είναι ελευθερία, είναι τρόπος να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου και τον κόσμο. Η «Εβόρα» είναι συναίσθημα. Η «Εβόρα» είναι σαν τη Τζαζ.Στην «Εβόρα» του ο Κώστας Κρομμύδας, δεν γράφει με τον γνωστό αγαπημένο τρόπο. Δεν εμπνέεται από μια αληθινή ιστορία, που θα την πλάσει συγγραφικά και θα μας την προσφέρει προς τέρψη. Στην «Εβόρα» του ο Κώστας Κρομμύδας, έστησε έναν αυτοσχέδιο αργαλειό στο εργαστήρι της ψυχής του, για να υφάνει χωρίς πατρόν, κάθε κομμάτι της δικής του ύπαρξης. Εκείνος υφαίνει με λέξεις, μα οι λέξεις γίνονται νότες κι οι νότες μουσική. Ώριμος πια -ως συγγραφέας-, μπορεί να αυτοσυστήνεται ξανά και ξανά μέσα στο κείμενο του. Έχει ακουμπήσει το δισάκι με τις εμπειρίες του στο πλάι και πειραματίζεται συνεπαρμένος απ’ το τεράστιο πεδίο που του προσφέρει η συγγραφή. Ελευθερώνει τον “Κώστα” και αφήνει την πένα του να ξεδιπλώσει τα φτερά της ικανότητας και της εφευρετικότητας του, παρασύροντας μας σε μια νοητή πτήση πάνω απ’ το αληθινό πρόσωπο του ανθρώπου και της φύσης. Επιτρέπει στους ήρωές του να γδύνονται το πνεύμα του ρομαντισμού και να ντύνονται αγρίμια, που πότε λαβώνουν και πότε σε ταξιδεύουν στην ταραγμένη ιστορία της ανθρωπότητας. Παρά το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια, αρκετοί συγγραφείς γράφουν κατά μια έννοια αναπαραγωγικά, ο Κώστας Κρομμύδας τολμά να είναι ο εαυτός του και περνάει από τα λόγια στην πράξη. Ο Κώστας Κρομμύδας, υφαίνει και υπογράφει το πρώτο “ενόργανο” βιβλίο, μετατρέποντας το ξερό και άχαρο τακ-τακ-τακ-τακ του αργαλειού, στο ρυθμικό ταπ-ταπ-ταπ-ταπ της αρχέγονης αίσθησης του ήχου, σε μια ξέφρενη, αυτοσχέδια Τζαζ διαδρομή.*** “Φίλε, αν χρειαστεί να ρωτήσεις τι είναι η Τζαζ, ποτέ δεν θα το μάθεις” Louis Armstrong ...Δανείζομαι την φράση του Άρμστρονγκ και την παραφράζω με σεβασμό, για να αποδώσω με ακρίβεια, αυτό που ένιωσα όταν έκλεισα το καινούργιο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα. «Φίλε, αν χρειαστεί να ρωτήσεις τι είναι η Εβόρα, ποτέ δεν θα το μάθεις».Σοφία Δερέ Head Chef Εκδόσεις ΔΕΡΕ - DERE Publicationshttps://www.youtube.com/watch?v=-SxMdU2iqPc

Οι Συγγραφείς

Κώστας Κρομμύδας

Ο Κώστας Κρομμύδας είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση και στο σινεμά. Συμμετείχε στον τρίτο και τέταρτο κύκλο της σειράς The Durrells. Τον Μάιο του 2012 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο του, Μπαμπά, Mεγάλωσέ με, και τον Μάιο του 2013 το πρώτο μυθιστόρημά του, Η Ζωή που Έλειπε (αγγλική έκδοση Cave of Silence). Τον Ιούνιο του 2014 εκδόθηκε το δεύτερο ...
Κώστας Κρομμύδας

Εγγραφή στο Newsletter

Για αποκλειστικές προσφορές, νέες κυκλοφορίες και ξεχωριστές εκδηλώσεις, κάντε εγγραφή στο newsletter